مصاف عقل و عشق

خوشا به حال آن تن و بدنهایی که روحهاشان فقط درد تن خودشان را احساس می کنند و خوشا به حال آن بدنی که روحش فقط درد بدنش را احساس می کند چون آن روح دائما در فکر این است که ناراحتیهای این بدن را از بین ببرد. ولی دشوار است حال آن بدنی که روحش تنها روح خودش نیست روح همه بدنهاست یک روح درد همه را به تنهایی احساس می کند. این بدن است که مجبور است با وجود فراهم بودن همه امکانات با دو لقمه نان جو بسازد برای اینکه مبادا در حجاز یا یمامه یک نان جو خور پیدا شود .این بدن است که باید کفش وصله دار بپوشد برای اینکه با روحی مانند روح علی (ع) توام باشد .

+ نوشته شده در سه شنبه 2 آبان1385ساعت 5:53 AM توسط مهدی |

document.write("KKR") //end hiding script from old browsers -->