|
دوكوهه السلام اي خانه عشق سلام ما به تو ميخانهي عشق! دوكوهه منزل و مأواي عشاق دگر خالي شده از جاي عشاق دوكوهه با صفا بودي و زيبا چرا حالا شدي تنهاي تنها دوكوهه از چه چون ويرانه هستي تو خالي از گل و پروانه هستي دوكوهه صبحگاهت با صفا بود كلاس درس ايثار و وفا بود دوكوهه گو كه گردانها كجايند مگر نزد شهيد كربلايند دوكوهه آن حسينيهي همت دگر پرگشته است از خاك غربت دوكوهه گو يگان ذوالفقارت كجايند عاشقان بيقرارت.
...عالم همه در طواف عشق است و دایره دار این طواف، حسین است. اینجا در كربلا، در سرچشمه جاذبه ای كه عالم را بر محور عشق نظام داده است، شیطان اكنون در گیرودار آخرین نبرد خویش با سپاه عشق است و امروز در كربلاست كه شمشیر شیطان از خون شكست می خورد؛ از خون عاشق،خون شهید... |
|